Nine Eleven
Op een mooie dag in september gingen Bob en ik even naar de stad, om een box op te halen, die we ter ere van ons in wording zijnde kloontje van mijn moeder hadden gekregen.
Wachtend bij het magazijn van de babywinkel, stopte een auto met gierende remmen voor ons. Een kennis van ons keek ons met verwilderde blik aan. “Heb je het al gehoord! Amerika ligt plat! Er is een vliegtuig in het World Trade Center gevlogen!”
Bob en ik keken elkaar aan. Dit was vast een geintje. We reageerden lacherig. We beschouwden zijn geschokt relaas als een ietwat overdreven, emotionele reactie. De behoefte om een ongeluk op te blazen om interessant te lijken.
Na het inladen van de box zetten we de radio aan, ondanks ons ongeloof toch nieuwsgierig.
De binnendruppelende berichten namen onze twijfel weg. Thuis zat mijn moeder, volledig in ontwetendheid over alle aanstormende waanzin, een film te kijken. “Con Air”, een film over een gekaapt vliegtuig, nota bene. Ook zij keek ongelovig toen wij roepend binnenstoven. Tot we de televisie overschakelden van Con Air naar CNN.
De beelden leken dezelfde als uit Con Air. Deze beelden waren echter niet in scéne gezet. Voor onze ogen zagen we een tweede vliegtuig de South tower invliegen. We zagen en hoorden dat er een vliegtuig was neergestort op het Pentagon. We zagen de beide torens van het World Trade Center instorten. We zagen dood, verdriet, waanzin, rondvliegend puin, stof, ellende. Hiermee werd onze laatste hoop dat het “slechts” om een verschrikkelijk ongeluk ging weggenomen.
We keken elkaar ongelovig aan. Ik sloeg mijn armen beschermend om mijn buik. Van het ene op het andere moment werd duidelijk dat onze baby in een andere wereld geboren zou worden.
1ellen
wrote on 11 September 2006 at 13:21
Dat mag je zeggen Jenni en het wordt alleen maar erger.
2Jolie
wrote on 11 September 2006 at 15:39
Wat een toeval, -bij mij viel 9/11 ook al tijdens mijn zwangerschap, en dan net 2 dagen na de positieve zwangerschapstest
ik vond het ook zo oneerlijk voor deze baby die zich nèt aangekondigd had.
3Jenni
wrote on 11 September 2006 at 20:28
@ Ellen: Inderdaad. Gelukkig worden de autoriteiten ook steeds scherper als het gaat om het onderkennen van terrorisme.. maar waar stopt het?
@ Jolie: Precies.. in wat voor een wereld worden ze groot? Hoe ziet de wereld eruit als zij kinderen hebben? Dat beangstigt me soms, zeker na aanleiding van deze ramp.
4Suus
wrote on 11 September 2006 at 22:31
Ik ben dus totaal niet bang voor aanslagen of zo, maar wat ik wel zwaar irritant vind is het verharde klimaat ten opzichte van moslims. Er is een tijd geweest waarin je als moslim expliciet afstand moest nemen van deze wandaden, anders hoorde je ook bij “hun”.
En nu lijkt het erop dat racisten en islamofoben een vrijbrief hebben gekregen om alles en iedereen wat/wie ook maar enigszins met Islam te maken heeft, te degraderen tot minderwaardig en achterlijk.
Dat baart me meer zorgen, eerlijk gezegd…
5Vedat
wrote on 12 September 2006 at 0:22
Denk je, dat de wereld er echt door veranderd is?
6Jenni
wrote on 12 September 2006 at 7:26
@ Vedat: ja.. dat denk ik wel. Terrorisme is ineens een close issue geworden. Voorheen was dat iets, dat praktisch alleen in verweggistan een rol speelde, en niet in het Westen. En ook, zoals Suus al zegt, die moslimhaat. Fundamentalisten zijn afschuwelijk, maar die heb je in alle geloofsovertuigingen, maar door nine eleven is de Islam op de kaart gezet, wat een hetze heeft veroorzaakt. En dat is inderdaad ook zorgwekkend.
7Jolie
wrote on 13 September 2006 at 0:30
Nu heb ik heel veel antiracisme-werk (en dus ook anti-islamofobisme-werk) gedaan, nou, maar daar maar ‘tegenwoordige tijd’ van
Maar ik kan ook heel erg schrikken van de peilloze haat tegen het westen, van de fundamentalisten. Het kan zeker geen kwaad eens iets van deze religieuze teksten te lezen.
Uiteraard ga ik er dan van uit dat mensen als jij Suus, onderscheid maken tussen gematigd-denkenden en fundamentalisten. Maar de laatsten zijn minstens zo gevaarlijk als islamofoben.
8Yukiko
wrote on 13 September 2006 at 17:56
ook hier een zwangerschap.
Vriendin was net de dag ervoor bevallen, weg roes van het kraambed.
9Yukiko
wrote on 13 September 2006 at 17:57
‘Een vriendin van me’ moet ik typen, anders lijkt het voor onwetende lezertjes of ik een man ben of lesbische vrouw wiens partner net was bevallen.
10Yukiko
wrote on 13 September 2006 at 17:58
(en ik was zelf zwanger dus, nu we toch duidelijk aan het wezen zijn)
11Suus
wrote on 13 September 2006 at 18:40
@ Jolie: ik moet persoonlijk niets hebben van fundi’s. Ik kan me totaal niet met die mensen identificeren. Met fundamentalisme is op zich niets mis, mits je het in de letterlijke zin van het woord beschouwt en op jezelf betrekt.
Maar zodra mensen hun wil gaan opleggen aan de massa en alles en iedereen wat daarbinnen (volgens hen) niet past met dood en verderf bedreigen (en soms dus meer dan dreigen alleen), dan gaat dat veel en veel te ver.
Ik heb respect voor mensen die volgens de letter van de Koran leven, zolang ze dat maar uitsluitend aan zichzelf opleggen. Als ze daarin zo absoluut worden als sommigen (waarbij die mensen overigens kennelijk dingen lezen die IK nooit heb zien staan), dan zijn zij in mijn ogen nog gevaarlijker dan islamofoben.
Islamofoben blaten vaak alleen maar en doen dat ook nog eens grotendeels uit onwetendheid, waarbij ze elkaar fijn napraten. Fundi’s zouden oprecht beter moeten weten; zij hebben de Koran gelezen.
12Jenni
wrote on 13 September 2006 at 19:24
@ Yukiko: Ik begreep je bericht.. maar okee, voor de niet weters ben je wel duidelijk nu
@ Suus: Daar ben ik het mee eens. Een non kan je ook als een soort fundamentalist zien. Maar ik heb respect voor die mensen, ongeacht wel geloof ze hebben. Als ze het inderdaad maar op zichzelf betrekken.
13Petra
wrote on 15 September 2006 at 20:04
“Amerika ligt plat” Inderdaad, zo was het precies. En niet alleen op 9/11 maar ook de dagen daarna. Het leven kwam pas langzaam weer op gang. Mijn echtgenoot en ik gingen daags na de gebeurtenissen naar een kerkse bijeenkomst (gezamenlijke maaltijd voor de hele congregatie op de woensdagavond, dat is hier voor alle kerkelijke denominaties de norm) en er was aansluitend een gebedsdienst, waar veel tranen werden geplengd, ook al waren er geen direct getroffen families. Er werd gehuild om de laffe aanval op de Amerikaanse famile, de wereld familie. En niet alleen in de kerken kwamen mensen tezamen, ook in scholen en gewoon op straat. Stille tochten, en stille gebedsbijeenkomsten. Als ik al niet onder de indruk was van de gebeurtenissen, was ik het wel over de dagen nadien. Jaren nadien moet ik eigenlijk zeggen, want afgelopen Maandag, 5 jaar nadien, droeg iedereen rood-wit-blauw en werd er half stok gevlagd. Aan het begin van onze oprijlaan zwaaiden de Nederlandse als de Amerikaanse vlag gezamenlijk.
14Petra
wrote on 15 September 2006 at 20:05
Petra
Modoc, South Carolina
U.S.A.
15Darkie
wrote on 16 September 2006 at 13:19
Ik weet nog dat ik op mijn slaapkamer zat om mijn toenmalige vriendin een e-mail te sturen, hoorde ik op de radio ineens iets vaags over een vliegtuig dat het WTC was binnengevlogen.
Ik heb de email halverwege afgekapt en gezegd dat de rest van het verhaal later wel kwam, omdat ik CNN wilde kijken, vliegtuigen etc, en daarbij een halve familie in the states, waarvan er eentje regelmatig vanuit New York City naar Los Angeles vloog.
Toen ik naar beneden ging en de tv op CNN zette zag ik een verslaggever verslag doen, op de achtergrond zag je de beschadigde WTC toren, net op dat moment vloog de tweede naar binnen.
Op die dag begon eigenlijk de ellende, waar we in principe nu nog inzitten. Met die vriendin is het ook heel snel erna uitgegaan trouwens, maar dat is bijzaak en een gewoonte.
16Darkie
wrote on 16 September 2006 at 13:21
Weet ook nog dat ik de hele tijd geprobeerd heb mijn familie te breiken, middels mail en telefoon, maar het telefoon verkeer lag ook helemaal plat.
17Nienke
wrote on 17 September 2006 at 20:44
Tsja, ik was en ben jarig op die dag…als ik nu tegen mijn amerikaanse (zakelijke) contacten mn geboortedatum moet zeggen…: don’t panic but it’s 9-11
18anna-maria heeft gelijk
wrote on 18 September 2006 at 16:08
Zo voelde het bij mij ook. ik was dagenlang daas.
Baby in mijn buik en wat voor wereld komt ons tegemoet?