Jenni

 Het zal de vaste lezers niet zijn ontgaan: mijn weblog is een tijdje buiten gebruik geweest. Zowaar niet door stommiteiten van mijn kant (de meest logische oorzaak). De webmaster is een paar weken geleden verhuisd, en de server is uiteraard vrolijk meeverhuisd. En blijkbaar is tijdens de verhuizing een DNS-je weggeraakt. Of iets dergelijks.

Hoe het ook zij: we zijn weer terug, en u kunt weer wekelijks/maandelijks/jaarlijks genieten van mijn oeverloos gebroddel. En voor het meer dagelijkse werk heb ik tegenwoordig een Hyves-pagina. 

Ik heb mij maanden verzet tegen de Hyves-hype. Ik wil niet meedoen met halfgare breezahs, ik vond (en vind) de layout spuuglelijk, enzovoort. Maar zelfs mijn bloed kruipt waar het niet gaan kan. Blijkbaar ben ik toch trendgevoeliger, meer een kuddedier of wil ik toch dwangmatig graag gevonden worden op het World Wide Web dan ik mijzelf durf voor te houden. En het feit dat ik zowaar geinige mensjuhs * (dat is Breezahs voor “mensen”) aantref maakt het geheel toch zeer aangenaam, moet ik tot mijn grove schaamte bekennen.

Het is niet anders. Ik wentel mij rond in het schapenhok en woel wat verder in de kuddes van het WWW, langzaam maar zeker verder transformerend in Barbapapa. U bent gewaarschuwd; ik ben zeer vindbaar op het moment.

* Dit was een zeer incidentele uitbarsting van breezah-taal. Ik beloof hierbij plechtig dat ik het hierbij zal laten. Ik verafschuw breezahs namelijk. Maar ik ben mijn identiteit enigszins aan het verliezen ben ik bang. Gelukkig legio excuses om dat te rechtvaardigen. Ik hoop dat u mij vergeeft indien ik mij aan de belofte hou het bij één breezah-woordje te laten.