Open zenuwen
En niet voor het eerst sinds ik deelgenoot ben van het moederschapsgilde, sta ik verstomd om de grote hoeveelheid huiveringwekkend volk wat op deze aardkloot schijnt rond te kruipen.
Met kind nummer één achter me liggend op de vloer, druk in de weer met klei, stiften, stickers en verf, kind nummer twee veilig in haar bed en kind nummer drie in de baarmoeder voel ik me veilig. Maar hoe kan ik mijn kinderen ooit wapenen tegen dergelijke zieke insecten, hoe kan ik ervoor zorgen dat zij nooit en te te nimmer ook maar in de buurt komen van zulk volk? Hoe kan ik dergelijk ziek tuig verre houden van mijn kroost? Waar ligt de grens tussen beschermen en wereldvreemd maken door teveel bescherming?
En.. gezien de enorme hoeveelheid nieuwsberichten over pedofielen en kinderverkrachters.. zijn er überhaupt nog wel normale mensen op de wereld?
Kinderen krijgen is geweldig. Alleen liggen de zenuwen, voorheen veilig verstopt onder een olifantshuid, voorgoed aan de oppervlakte, kwetsbaar, open en bloot voor zieke invloeden, ziek volk, een zieke wereld.
Iemand nog een huisje te huur in de Northern Territory toevallig?
1Toaske
wrote on 16 May 2007 at 23:25
Geen huisje te huur helaas.
Heel herkenbaar wat je schrijft. Verschrikkelijk hoe kwetsbaar je ineens bent als je kinderen hebt. Dat valt mij het meeste tegen van het moederschap.
2Laurent
wrote on 17 May 2007 at 3:11
Niet te bevatten ook, dat dat soort types bestaat…
3Suus
wrote on 17 May 2007 at 12:58
Pffff…. lijkt me inderdaad zwaar.
4Xaviera
wrote on 17 May 2007 at 13:43
Toch lijkt het me erg leuk om ze te hebben…nou ja…om 1 te hebben…Maar ik weet niet zeker of ik het wel ben die dat zegt
5Laurent
wrote on 17 May 2007 at 19:00
@ Xaviera: Ik vind het veel handiger om oom te zijn, of om af en toe lol te hebben met de kinderen van vrienden. En daarna weer lekker rustig naar huis!
6Jenni
wrote on 18 May 2007 at 3:45
@ Xaf: ik weet het ook niet zeker.. maar je hebt gelijk! Het moederschap is nog altijd té leuk om er vanaf te zien, alhoewel ik me na een lange slopende dag ook best in Lauren’ts redenatie kan vinden!
7Nicky
wrote on 19 May 2007 at 12:56
Gelukkig is er deze keer adequaat gehandeld. Maar het is beangstigend dat je niet weet wat er nog meer los rondloopt.
En hoe groter je kind wordt, hoe groter zijn/haar wereld wordt. Soms verlang ik terug naar de tijd dat dochterlief nog veilig in haar wiegje lag (in plaats van net als gisteren naar haar eerste popconcert te gaan).
8Jenni
wrote on 20 May 2007 at 10:28
@ Nicky: Ik ben erg blij dat ik die fase nog niet heb bereikt! :S
9Darkness
wrote on 21 May 2007 at 0:28
een huis in het noorden? nee..ik zou al blij zijn als moeder eindelijk is opgetypht.
10Darkness
wrote on 21 May 2007 at 0:29
dus het eerste vrije huis in het noorden daar trap ik haar dan in.