Convoy excéptionnel
(klik hier voor een groter exemplaar van deze ellendige foto)
Vooralsnog pleit ik voor een verbod op opzijspringende, hardhouten hekken. Schandalig!
Sinds de invoering van mijn rijbewijs heb ik slechts drie keer schade gereden. In bijna twee maanden tijd. Keurig, toch?
De schade lijkt zich qua kosten te cumuleren. Begon ik mijn rijcarriére, het rijbewijs vlekte nog van nieuwigheid, met een stukgereden band, al snel volgde een semi-lichte lakschade aan de linkervoorkant van de bumper. (Belachelijk, schade aan de bumper; een bumper is toch om mee te botsen? Waarom heet het anders bumper?).
Sinds deze week kan ik hier bovenstaande schade aan toevoegen, veroorzaakt door voornoemd opzijspringend tuinhek. En dat terwijl de eerdergenoemde bumperschade, veroorzaakt door een naar voren springende erker bij hetzelfde kinderdagverblijf als waar het hek zich bevind (proef ik hier een complottheorie?) nog fier en trots op de linkervoorkant van mijn rode vehicle prijkt.
Ik ben trots op mijn vrouw-zijn, dat moge duidelijk zijn. Al vreesch ik met grote vrezen het woeste telefoontje van mijn meelezende rij-instructrice. (Sorry, Han)
1Laurent
wrote on 9 May 2007 at 10:59
Zo had mijn moeder dertig jaar geleden, vla na het halen van haar rijbewijs, last van een opzijspringend compleet flatgebouw, waardoor zij de lak van het rechterportier van onze Ford Cortina vakkundig verwijderde en deze op de muur van de garage aanbracht bij het binnenrijden ervan. Dit, terwijl zij toch gewoon de glasheldere aanwijzingen van mijn vader had opgevolgd (“als de voorwielen er eenmaal voor staan kun je gewoon naar binnen rijden”).
2Laurent
wrote on 9 May 2007 at 11:08
Toch is het wel nuttig hoor, dit soort aanrijdinkjes. Je went alvast aan het geluid en een volgende keer schrik je er niet meer zo van. Wel is het zo dat de schade bij kleine aanrijdinkjes altijd tegenvalt (je hoort nauwelijk iets en dan blijk je toch een forse deuk te hebben) tewijl die bij de wat grotere soms weer meevalt. Ik heb dit zelf uitgebreid getest in mijn jaren als koerier.
Alhoewel ik moet zeggen dat ik die carrière wel met een laatste spectaculaire knal heb afgesloten (één week voordat ik een nieuwe baan aannam) die ook als schadegeval tamelijk spectaculair was. Maar ja, dat was dan ook een frontale botsing ten gevolge van het door mij inhalen op een kruising toen er nét iemand om de auto voor mij heen draaide om af te slaan. Ja zeg, ik had haast…
3Sandrissimo
wrote on 9 May 2007 at 13:17
Kan gebeuren hé…
4Toaske
wrote on 9 May 2007 at 15:07
Mooie rode auto! Dat een opzijspringend, hardhouten hek niet ziet dat er een mooie rode auto aankomt! Tsss.
5ellen
wrote on 9 May 2007 at 20:14
Jij hebt het tenminste nog zelf gedaan. Die auto van mij is door derden verkloot.
Keep up the spirit !
6Nicky
wrote on 9 May 2007 at 23:04
Die deuk heb ik amper gezien op de foto. Ik zat me meer te verbazen over het feit dat je auto wel heel keurig netjes vlak naast de stoeprand geparkeerd staat! Knap, hoor!
7Jolie
wrote on 9 May 2007 at 23:47
Hè Nicky schrijft PRECIES wat mij ook als 1e opviel: wat keurig langs de stoeprand geparkeerd! En dat hek zat gewoon in je dode hoek
8Xiwel
wrote on 10 May 2007 at 15:06
Hoezo netjes langs de stoep geparkeerd? Volgens mij heeft Jenni eigenhandig de stoep tegen de wielen geschoven. Deed ze vast eerder met een tuinhek, maar dat ging net ietsjes te wild.
9yukiko
wrote on 11 May 2007 at 7:56
Hahahahaha… ik vermoed dat ik ook ooit zulke verhalen schrijf als ik ooit mijn rijbewijs haal.
(Ik kom echt niet meer bij hier, sorry, en dat terwijl ik nooit lijd aan leedvermaak)
10Jenni
wrote on 11 May 2007 at 19:56
@ Laurent: Dat is wel zo, maar het meest dramatische is nog, dat ik pas bij het thuiskomen en parkeren zag wat ik had aangericht. En toen nog geneigd was om een mede-ouder bij het kinderdagverblijf de schuld te geven! Dat is pas triest…
@ Toaske: Precies.. snap jij het?
@ Ellen: Dat is helemaal lullig.. vooral als ze dan ook nog gewoon doorrijden zonder briefje…
Ik moet trouwens zeggen dat ik bij mijn euvel ook het gevoel heb “blij dat ik het zelf gedaan heb”. Ik vind het zó lullig als iemand zoiets veroorzaakt en dan stiekum wegrijdt….
@ Nicky en Jolie: Gelukkig is op die foto niet zichtbaar hoe lang ik erover gedaan heb om hem zo te parkeren
@ Xiwel: Jij snapt hem! Was een werkje hoor.. maar ik ben net Bruce Almighty!
@ Yukiko: Het is je gegund.. achteraf kan ik er ook om lachen
11ellen
wrote on 12 May 2007 at 20:58
Nog niet eens door een doorrijder hoor. Gewoon naar je garage brengen voor een nieuwe V-snaar ofzo en hem met een foutje van de monteur terugkrijgen. Een vette kras en een deuk.
Maar ze gaan bloeden, dat is voor zeker.
12Jolanda
wrote on 13 May 2007 at 14:41
Hier een vette grijns..meer om jouw stukje dan om de deuk, maar dat behoeft geen uitleg
In al mijn jarehn als rijbewijshebbende heb zelfs ik dit nog niet gepresteerd…lullig Jen
Groetjes van een grijnzende Jo
13Natasja
wrote on 14 May 2007 at 19:37
Hahaha, je schrijft zo leuk! Zouden alleen vrouwen dat overkomen, die vooruitspringende tuinhekjes?
Ja in het begin moet je nog wennen aan de omvang en grootte (of is dat hetzelfde?) van de auto. Mijn lesauto was 20 cm korter dan onze auto indertijd. En een stuk lager ook. Dus daar moest ik ook aan wennen.
De eerste krassen waren 2 jaar geleden toen ik achteruit moest rijden voor tegemoetkomend verkeer in een smal straatje. De lak kraste van de auto af.
Of was het misschien ook een opzijspingende lantaarnpaal?