Jenni

Reeds eerder verhaalde ik over het jaarlijks terugkerend lappendag-festijn in het Hoornse. Normaliter doe ik daar vrolijk aan mee. Maar het jongste kalfje uit onze veestapel, en dan met name het witte goud uit mijnen voorgevel, alsmede het feit dat het vandaag Dano’s eerste schooldag weer is, stak daar dit jaar een stokje voor.

Zodoende keek ik vanmorgen knarsentandend toe hoe Bob om tien uur zijn eerste Baco wegtikte. Ondertussen snerende opmerkingen makend. “Stom volksvermaak. Boerenlullen. Alcoholisten. Simpel volk. Bákken en bákken met regen”. Bob trok zich er niets van aan. Hij vertrok vrolijk met zijn flesje aangelengde cola onder zijn arm, in de wetenschap dat de binnenstad weer het terrein zal zijn van zuipende badgasten, die hun uiterste best doen om overal hun alcoholische contrabande te verstoppen. (Zelf drank meenemen is niet toegestaan. De politie houdt een ‘scherp’ oog in het zeil, waardoor je overal waar je maar kijkt flesjes drank verstopt ziet. Elke hoek, dakgoot en struikgewasje is vergeven van de volle drankflessen).

Het festijn duurt nog tot vier uur. Na vieren verandert de Hoornse binnenstad in een klein Blijdorp. Derhalve sluiten de kroegen tussen vier en acht hun deuren om te voorkomen dat de vernietigde Hoornse hersencellen leiden tot de uitbraak van honderden, zo niet duizenden Bokito’s, met alle gevolgen van dien.
Volgend jaar ben ik weer van de partij. Dit jaar heb ik mijn frustratie gesust met drie croissantjes met roomboter, vier kinder-chocolade-reepjes en een bak chips met knoflooksaus. Zo! Niet de drank, wel de misselijkheid. Volgend jaar beter!