Ach ja.. je krijgt er zoveel voor terug!
Sinds Jody haar intrede in ons gezin heeft gedaan, vragen mensen mij vaak “is het nou druk, zo’n derde”? Hierop kan ik volmondig “ja” antwoorden. Niet om Jody overigens. Zij is lief, kirt, grijnst meerdere malen per dag haar tandeloze lach en vraagt alleen af en toe een knuffel, slokje melk of een luier.
Ayla daarentegen, is degene die mijn frustraties tot ongekende hoogten zwiept. Men neme bijvoorbeeld een dag als gisteren. We waren s’morgens koud vijf minuten op school toen Ayla al haar stervende zwaan-act opvoerde en zich languit in de gang wierp. Dat gebeurt zo vaak dat ik er geen erg meer in heb en haar gewoon laat liggen, hetgeen enige ongeruste blikken van ouders veroorzaakte. Ik riep iets van “stap maar gewoon over haar heen, hoor! Ik neem haar zo weer mee”. De ouders schuifelden voorzichtig om haar heen. Ik meende kreten als “verwaarlozing” en “Jeugdzorg” op te vangen, maar helemaal zeker weet ik het niet.
Diezelfde morgen vond ik In Ayla’s kamer grote witte plukken van een onbekende substantie. Vulsel van het één of het ander. Op een normale vraag als “wat is dit, Ayla”? Kreeg ik het antwoord “wolken, mamma”. De herkomst van de vulling heb ik nog niet kunnen achterhalen. Ik heb alle 40.000 knuffelbeesten in haar bed nagezocht, maar geen één leek er op wonderbaarlijke wijze te zijn afgeslankt. Desondanks vond ik de hele dag nieuwe plukken in haar kamer, maar het knuffelbeest was waarschijnlijk dusdanig leeggeplukt dat het zichzelf had opgelost.
Toen ik mij in de loop van de middag, na een dag vol gesloof en gejakker, even vermoeid op bed liet zakken, werd om onbekende reden mijn toch al niet geringe batterij vastgezogen aan bed. Na mij hebben losgerukt, wees een kleine inspectie uit dat zich een witte, plakkerige substansie op bed had gemanifesteerd, uiteraard op mijn helft. Het bleek niet te gaan om ectoplasma uit het hiernamaals, noch om de uitkomst van een amoreus avontuurtje tussen mijn lief en mij, maar om een leeggeknepen tube créme. Na zuchtend het bed te hebben afgehaald en het plakkerige beddengoed naar onze wasgelegenheid op zolder te hebben gebracht, leerde één blik in Dano’s zolderkamer mij, dat al zijn bovenkleding inclusief haakjes op twee grote hopen midden in de kamer lagen. Ayla was nog wel zo vriendelijk geweest om twee gescheiden stapels te maken van bovenkleding én kledinghaakjes.
Een uurtje later, toen ik koud vijf minuten uitgeput op bed Jody lag te voederen, hoorde ik het brullend gevaar op de trap. Wijdbeens, hard schreeuwend doemde het kleine blonde loeder op, gekleed in T-shirt, korte broek en fraaie bruine beentjes. Bruine beentjes die niet het resultaat waren van een zonnebad, als wel van ondergesmeerde darminhoud. Snikkend vleide ze zich tegen mijn schone beddengoed aan. Vloekend smeet ik Jody van me af (als je vijftien bent leg ik wel uit waarom je al die jaren bij het Riagg gelopen hebt, lieverd), greep Ayla bij een ontlastingvrij plekje en smeet haar onder de douche. Ik snelde naar beneden, om daar de schade op te nemen, en concludeerde een slakkenspoor van ontlasting op het laminaat, op hetzelfde moment dat Dano zich temidden van de bruine derrie op de grond wierp onder het roepen van de strijdkreet “Knex speluhhhhh!”.
Stront opgeruimd, Ayla afgesopt, Dano afgesopt, bed wéér verschoond, Jody getroost, kleding in Dano’s kamer opgeruimd, de volgende lading vulsel in Ayla’s kamer opgeruimd (“Kijk mamma, alwéér wolken), Ayla verlegen lachend in ontvangst genomen van vreemde mevrouw die haar een straat verder in haar blote kont aantrof toen ik het tuinhek 3 minuten open had laten staan, Bob’s modelautootjes teruggezet in de wc, één kapotte wiel dusdanig tegen auto aangedrukt dat je er niets meer van ziet, legopoppetjes uit modelauto’s verwijderd, stift van tv afgehaald, kraaltjes van kapotgetrokken haarfrutsels uit voetzolen gepeuterd, Liga-kruimels van de bank afgehaald en Bob op zijn bek geslagen nadat hij de opmerking “wat is het hier een puinhoop! Hee, ben je nog niet aan het eten begonnen?” plaatste.
Zijn er onder de lezers van deze log nog mensen die geen kinderen hebben, maar wel met het idee spelen om er één (of zelfs meer) proberen te maken? Doe het gewoon niet!!!!!!
Ter leering ende vermaeck plaats ik tot slot nog een foto. Lief en onschuldig? Bedenk u twee maal… herken het kwaad!!!!!
1yukiko
wrote on 24 August 2007 at 18:48
Die roze kleertjes doen het hem! Tooi haar eens in gothicstyle, misschien wordt ze dan een engeltje.
2Toaske
wrote on 24 August 2007 at 20:30
Arme jij! Al moet ik erg lachen om je verslag.
Lief bengeltje zeg op die foto.
3Petra
wrote on 24 August 2007 at 21:07
…… en dit, lieve lezers, is nu precies de reden dat ik nooit aan kinderen begonnen ben. Zoals je op mijn website kunt zien, heeft dit overigens niet verhinderd dat ik reeds tweemaal Oma ben. Onbevlekt ontvangen ofzoiets. Of gewoon makkelijk aangetrouwd *S*
Peetje
4Laurent
wrote on 24 August 2007 at 21:21
Ik begrijp dus ook niet dat zoveel mensen zich aan anderman’s kinderen ergeren. Ik vind die juist meestal erg leuk. En dan weer lekker terug naar mijn stille appartementje.
5Laurent
wrote on 24 August 2007 at 21:22
Dit was trouwens een log op echt Jenni-niveau.
6Laurent
wrote on 24 August 2007 at 21:24
En Ayla is natuurlijk gewoon jaloers op de aandacht voor Jody, maar dat had je zelf vast allang bedacht.
7Anne-Marie
wrote on 25 August 2007 at 0:50
Ik zeg maar 1 naam: JOJANNEKE
Hoe kun je in vredesnaam zo eigenwijs geweest zijn om er in te trappen, terwijl mijn 2e loeder ten tijde van jouw 1e en mijn 3e kind het monster van de eeuw was. Gut Jen, wat een medelijden hadden jullie met me. Een 2 jarige peuter die werkelijk alles deed wat God verboden had.
En zie…..The devil herselff hierboven op de foto. Ze lijkt zo lief, maar ze doet me heel erg denken aan dat 7 jarig loedertje wat ik nu nog heb rondlopen. Die haar scherpe nagels in mijn hand zet als ik ook maar naar haar vader durf te lonken..
Ik heb geen medelijden…. je hebt het zelf gewild! Wil je nog wel waarschuwen…….als ze werkelijk het Jojanneke niveau zou hebben, ben je nog lang niet van haar af!
8Mevrouw Mikmak
wrote on 25 August 2007 at 1:15
je moet die kinderen ook gewoon vastbinden Jenni, anders is het echt geen doen
9Anne-Marie
wrote on 25 August 2007 at 1:28
Voor de nieuwsgierigen onder ons: http://picasaweb.google.nl/jalineanne/Jojanneke/photo?authkey=5THD5-RWPV8#5102414162142842002
copy paste…. deze link…..
je hebt nog ruim een jaar de tijd om dit te voorkomen jen…
10Nienke
wrote on 25 August 2007 at 2:32
the devil in disguise LOL hoe herkenbaar zoals ik zei de 3e draait mee zonder moeite maar de rest… denk dat het aan 2e kinderen ligt mijn 2e is ook schrikbarend zenuwslopend nadrukkelijk aanwezig….
11Jenni
wrote on 25 August 2007 at 7:59
@ Yukiko: Liever niet.. volgens mij gaat ze dan pentagrammen tekenen op het laminaat met kippenbloed.
@ Toaske: kopen?
@ Peetje: Precies! Jij bent absoluut het slimst geweest
. BTW, heb je mijn bedankmail voor de kleertjes nog gekregen?
@ Laurent: Ammenooitniet.. het enige probleem met haar is de concurrentiestrijd met haar oudere broer. En haar hoofd staat al naar rottigheid vanaf haar geboorte
@ Anne: Ik weet het! ik weet het! Maar Jojanneke was nog een graadje erger. Die bekraste ook auto’s met stenen en zo.. dat doet Ayla (nog niet)
Oooh ja, die foto! Ik heb er om gebruld, en nu weer, hahahahahahaha!
@ MMM: Dat is de volgende stap. Tuigjes voor buitenshuis, mondkneveltjes en handboeitjes voo binnen.
@ Nienke: Oh help.. nog steeds?
12Anne-Marie
wrote on 25 August 2007 at 11:51
het waren geen stenen, het was stoepkrijt
13Nienke
wrote on 25 August 2007 at 19:10
haha oja Anne vergeet de schoensmeer op een gloednieuwe bank niet…
Enne yep Jenn nog steeds, alleen doet mijn negeermodus het UITSTEKEND
14Jolanda
wrote on 26 August 2007 at 14:10
Oh mijn hemel…….euhhhhh waarom heb je dat kind dan ook zo genoemd???
Toch….zal het de combi van genen zijn van jou en Bob……dus bereid jullie maar voor op nog meer rottigheid……..sterkte!!!!!
Desalniettemin…..volgens mij hou je nog steeds van d’r
Knuffels Jolan
15ellen
wrote on 26 August 2007 at 19:28
Whahahaha….mag ik even lachen. Die idiote wens heb ik gelukkig nooit gehad.
Ik heb met je te doen, hier ben je voorlopig niet vanaf.
16Jennifer
wrote on 26 August 2007 at 19:56
Wat een heerlijk verhaal weer. Heb weer gelachen. Minder leuk voor jou natuurlijk…
Veel sterkte ermee in ieder geval… ;_)
17Nicky
wrote on 28 August 2007 at 12:10
Ik hoorde ooit iemand zeggen: ‘mijn kinderen zijn om op te vreten en soms heb ik spijt dat ik het niet gedaan heb!’
Die duiveltjes van jou zijn wel gezellig om van buiten af mee te maken. Leuk logmateriaal!