Dit komt nooit meer goed
Waarom begint een mens aan kinderen?
Bovenstaande vraag doemt van tijd tot tijd op. Meestal weet ik wel waarom ik ooit aan kinderen ben begonnen. Sowieso geheel vrijwillig (geen ongeplande exemplaren in huize Jenni). Doorgaans vind ik ze ook heel leuk en lief. Ze maken me aan het lachen, ze zijn knuffelig en vrolijk, ze maken nooit ruzie (iemand nog [...]
House of horror
Sinds korte tijd leven wij in de moordende greep van angst en wanhoop. Ons ergste vermoeden is bewaarheid; één van onze huisgenoten heeft, om het subtiel uit te drukken, een dubbele agenda. Ogenschijnlijk pure onschuld, maar onderhuids een nietsontziende moordenaar. Wars van normbesef en compassie slaat deze persoon keer op keer zijn of haar [...]
Het gevaar van huistaal
Ons gezin is zeer gevoelig voor zelfbedachte woorden. Als één van de kinderen een eigen, leeftijdsgebonden draai aan een bestaand woord geeft, wordt de nieuwe spelling ogenblikkelijk door de rest van het gezin overgenomen, waarna het nog jarenlang door huis, tuin en opbergschuur galmt. Ook al is het kind in kwestie de juiste spelling [...]
