Het gevaar van huistaal
Ons gezin is zeer gevoelig voor zelfbedachte woorden. Als één van de kinderen een eigen, leeftijdsgebonden draai aan een bestaand woord geeft, wordt de nieuwe spelling ogenblikkelijk door de rest van het gezin overgenomen, waarna het nog jarenlang door huis, tuin en opbergschuur galmt. Ook al is het kind in kwestie de juiste spelling inmiddels allang machtig.
Zo wordt Ayla’s medicatie sinds jaar en dag aangeduid als “kikiki”, een woord dat zij zelf bedacht heeft en naadloos door ons is overgenomen. Een zinsnede als “kom Ayla, je moet een kikiki” is hier heel normaal. Maar zolang je dergelijke praat netjes binnenshuis houd gaat het prima. Lastiger wordt het pas op het moment dat een nietsvermoedende buitenstaander met onze huistaal wordt geconfronteerd.
Vandaag is zo’n dag waarbij onze zorgvuldig geheim gehouden huistaal toch naar naar buiten lekte. Ik belde naar de huisarts om een nieuwe voorraad medicatie te bestellen. Op de vraag om welk medicijn het ging antwoordde ik keurig “kikiki’s”. Dit antwoord werd gevolgd door knallend stilzwijgen aan de andere kant van de lijn, waarna de assistente opnieuw vroeg om welk medicijn het ging. En opnieuw vroeg ik om een doosje kikiki’s. Het bovenmatig geïrriteerd klinkend antwoord loog er niet om: “mevrouw, ik heb echt geen idee wat u bedoelt”. Huisartsenmevrouwen hebben het altijd erg druk, tenslotte. Geen tijd voor zwakzinnig wauwelende Jenni’s. Pas toen bemerkte ik mijn vergissing en slaagde ik erin de juiste benaming uit mijn linkerhemisfeer te persen.
Ik ben zeer benieuwd wat voor kadootje ik morgen meekrijg bij de apotheek. De voor mijn geestesoog dwarrelende beelden van een stuiterend krijsend kind waarbij de amfetamine uit haar oogbollen spuit negerend, bedenk ik me dat ik op dit moment best een aspirientje of acht kan gebruiken.
1Angela
wrote on 15 July 2008 at 13:08
LOL
Komt het ooit nog goed denk je? Hahahahahahaha
2Toaske
wrote on 15 July 2008 at 21:06
Erg grappig!
3Carla
wrote on 15 July 2008 at 22:37
Leuk leuk leuk…
Wij hebben dat ook, een eigen taal
Verwees laatst iemand door naar
de Hysterische Kring…
(Historische Kring)
4Jolie
wrote on 15 July 2008 at 22:48
Heerlijk!!
Wil je alsjeblieft eens mijn huisarts bellen voor een herhaalrecept? De assistente hier is ook al een hysterisch geval zonder gevoel voor humor, misschien steekt ze er iets van op!
En ja die taal.. Hier circuleren ook wat eigen woorden van de oudste
5Laurent
wrote on 16 July 2008 at 14:51
Een geval van zeer postnatale zwangerschapsdementie, lijkt me.
6Jenni
wrote on 17 July 2008 at 18:21
@ Jolie: Tegen gebrek aan humor bestaat geen enkel medicijn, vrees ik met grote vreze
@ Laurent: Ja.. zo postnataal dat het echt nooit meer over gaat
7Yukiko
wrote on 18 July 2008 at 14:29
Nou moet ik eerlijk toegeven dat jouw wederhelft afgelopen weekend achter jouw rug om in gebarentaal stond te vertalen wat je allemaal brabbelde. Sorry dat ik je dit geheim moet onthullen, maar ik wil niet op mijn geweten hebben dat jij in de waan leeft dat je überhaupt verstaanbaar bent.
8Jenni
wrote on 18 July 2008 at 14:31
@ Yukiko: Dus die opmerking over die koeienfluisteraar op je log sloeg op mij? Fraai is dat!
9moosability
wrote on 25 July 2008 at 10:24
Wij eten thuis ook enkel heps en samili op onzen boterham.
10Jenni
wrote on 25 July 2008 at 11:45
@ Moosability: en vraag je daar in de supermarkt/groenteboer/kaasboer/slager/geen van dit bovenstaande ook om? En je loopt evengoed nog vrij rond? Ik vrees nog steeds voor mijn eigen vrijheid namelijk