Gras
Mede dankzij het bijzonder grijze en natte weer op mijn vrije dag heb ik vandaag in een vlaag van blinde verstandsverbijstering besloten om in de keuken iets te wrochten dat in de verste verte op iets eetbaars lijkt. Speciaal voor dat doel heb ik daarom een monter bieslook-plantje aangeschaft.
Ayla van net vier slaakt een kreet bij het zien van het olijke groen “Getsie, we gaan vanavond toch geen gras eten zeker!”
Nadat ik ben uitgelachen leg ik haar uit waar het plantje werkelijk voor dient. Waarop ze een zucht van verlichting slaakt en uitroept “gelukkig! Ik dacht al.. da’s mooi klote!”
Een onbestemd gevoel knaagt aan mijn brein. Aan dat gevoel ligt de wetenschap ten grondslag dat dankzij mijn licht ontvlambare karakter en grimmige alter ego’s ik in het bijzijn van mijn nazaten zo af en toe een onheus woord uit mijn elegante giechel laat glijden. En niet voor het eerst neem ik mij heilig voor een virtuele, symbolische verbale kuishuidsgordel aan te schaffen. De zweepslagen en eenzame opsluitingen in het kolenhok, slechts vergezeld van een zak Lays en een fles cola kan ik wel verborgen houden voor de buitenwereld. Maar een toekomstbeeld van een vierjarige die op een kwade dag midden in haar protestantse klas “klote!” uitroept is lichtelijk huiveringwekkend. ik kan het kloppen op het raam al horen. En dan is het een verdwaalde vreemdeling in de vorm van Jeugdzorg, zo vreesch ik van harte.
1Toaske
wrote on 24 October 2008 at 21:23
Tja, ook hier is het oppassen geblazen, en dat doen we dan ook heus, maar soms … glipt er toch nog wel het een en ander uit.
2Crisis
wrote on 24 October 2008 at 22:55
Geloof me, het wordt nog moeilijker wanneer het grut gaat puberen en de nare gewoonte ontwikkelt om laat en zelfs net zo laat als jij naar bed te gaan. Van een goed gesprek met je partner (waarin je je kunt laten gaan mbt je werkelijke emoties over het een of ander) komt dan niets meer.
Toen ze nog klein waren (ach herm) verbasterde ik zulke uitroepen in de vorm van alledaagse woorden. Chips! bijvoorbeeld.
3Jenni
wrote on 24 October 2008 at 23:02
@ Toaske: bij mij is het wel vaker dan “soms” ben ik bang. Ik heb een soort verkapte vorm van Gilles de la Tourette.
@ Crisis: Ja, dat doe ik ook, maar “noten!” bekt toch niet zo lekker als “klote!”
Maar inderdaad.. ik geloof best dat het best moeilijker wordt als het spul gaat puberen. Gelukkig duurt dat nog jaaaren. Hoop ik.
4Sheila
wrote on 26 October 2008 at 19:25
Zo off topic (daar ben ik zo goed in hier)… ik weet welke attractie je bedoelt!!! En hij was zó waanzinnig top! Ben een paar keer geschrokken zelfs.
5Madd
wrote on 31 October 2008 at 11:24
Discllaimer: “Van dom gescheld, grof taalgebruik en tenenkrommende spelfouten, alsmede breezahh-taal ben ik niet gediend”
U zei?
6Madd
wrote on 31 October 2008 at 11:25
Discllaimer??
euh.. tenenkrommende spelfouten vielen daar ook onder he?
haha
7Madd
wrote on 31 October 2008 at 11:27
Waarom is alles wat ik zeg vetgedrukt??
Pfff.. goeie monoloog wordt het zo.
Ik ga wel weer fijn in mijn eigen wereldje zitten, veel veiliger
8Jenni
wrote on 31 October 2008 at 11:28
Pot en ketel, Madd? Gna!
9Madd
wrote on 1 November 2008 at 1:24
HA! Jij bent ook vetgedrukt
10Madd
wrote on 1 November 2008 at 1:24
Ik heb je lay-out om zeep geholpen geloof ik… excuus
11Jenni
wrote on 1 November 2008 at 8:06
Gek genoeg alleen als deze berichten open staan. Als je op “huis” klikt, is het weer weg! Vreemd.. maar goed, we blijven niet eeuwig in deze log reageren, dus het probleem lost zich vanzelf op. Hoop ik.
12Yukiko
wrote on 3 November 2008 at 12:57
En ik maar denken dat je zo net en kuis bent. Helaas, weer een illusie verbrijzeld.
Overigens let ik redelijk op mijn taalgebruik. Het ergste wat ik zeg is ‘Rot op!’ als ze het echt heel bont hebben gemaakt en ik ze naar hun kamer stuur. Dan zijn ze minstens zo geshokkeerd als ik, want meestal blijf ik netjes.
13Nicky
wrote on 3 November 2008 at 23:51
Tot mijn schande moet ik bekennen dat ik regelmatig de onkuise versie van ‘chips’ uitroep.
Toen mijn puber nog kleuter was, werd ik dan gedecideerd door haar gecorrigeerd. “Foei Mama! Dat mág je niet zeggen!”.
Nu vloeken we (met mate) binnenshuis gezellig samen.
Geen probleem, zolang ze zich buiten de deur maar netjes uitdrukt!