Smakelijker!
Ik heb een haat-liefde verhouding met eten. Mijn niet te onderdrukken neiging tot lichtelijke corpulentie is hier debet aan. Bovendien lust ik een ook heleboel dingen níet. Vis in al zijn facetten vind ik zo ongeveer het meest walgelijke voer op aarde. Een vis zwemt in het water, niet op mijn bord. Deze afwijking wordt gedeeld door mijn lief. En als gevolg van mijn opvoeding roepen mijn kinderen ook al “ieuwwww, vis!!!” bij het aanschouwen ervan, zonder dat ze ooit één hap hebben geproefd. (Om even een voor de hand liggende vraag te beantwoorden: nee, ik weet niet wat ik mis, en dat wil ik graag zo houden). Vlees lust ik wel, maar ik hou niet van knagen, blootliggende botten, bloederige draden en smekende oogjes in mijn eten. Ook mijn afweer tegen het snijden van kipfilet is alom bekend. Kortom: ik wil het wel eten, maar ik wil niet zien waar het vandaan komt. Vandaar dat ik een grote liefhebber ben van het ultieme voer voor de hypocrete vleeseter, namelijk gehakt. Het is lekker, het is vlees, maar het is onherkenbaar.
Sinds enige tijd wordt Discovery opgesierd door de aanwezigheid van Bear Grylls. Een ex-millitair die extreme extreme survival-technieken demonstreert. Deze meneer is een MacGyver in de wildernis. Van een stuk bamboe, een afgestroopte slangehuid en een handje dekschildjes van reuzekakkerlakken bouwt hij binnen drie minuten een terreinwagen. Ook laat hij zien wat je allemaal voor eetbaars kunt vinden in de natuur. In zijn geval betekent dat: alles. Werkelijk alles gaat rauw zijn mond in. Regelmatig heb ik met open mond en gal in mijn keelholte zitten kijken wat hij allemaal verschalkt. Als Bear in een onherbergzaam gebied een half afgekloven antilopekadaver vind, knijp ik mijn ogen dicht zodra hij zijn mes tevoorschijn rukt, want ik weet wat er komen gaat. Onder het uitroepen van kreten als “heel veel proteïne!” en “hier kan ik weer een paar dagen op vooruit!” propt hij brokken door roofdieren afgelebberd, gemummificeerd vlees in zijn mond. Een dikke worm van twee meter op een tak? Een seconde later steekt alleen nog het stervende uiteinde van het dier uit Bears mond. Ook al roept hij “This is disgusting!” en kokhalst hij bij het verschalken, alles gaat bij hem naar binnen en blijft ook daadwerkelijk binnen terwijl ik bij de gedachte alleen al mijn broccolischotel door mijn slokdarm voel gieren.
Een voordeel is wel dat je nooit boodschappen hoeft te doen. Alleen de weg naar de supermarkt biedt al genoeg etensgelegenheden zoals honden, zwerfkatten, vogels, insecten en bomen. Je bent verzadigd als je bij de supermarkt aankomt. Koken of bakken hoeft niet, want hij verschalkt zijn voedsel net zo lief rauw. Even een chihuahua meepikken op de weg naar de supermarkt is dus zo gebeurd.
Ik vraag me alleen af: zou zijn vrouw hem nog wel durven te zoenen als hij thuiskomt, of zou ze eerst zijn gebit inspecteren op spinnepoten en lillende lapjes antilopehuid?
1moosability
wrote on 16 October 2008 at 9:51
Schitterend idee. Bij ons in den hof staat nog een paardje. Dat stukske onder staart zal wel nogal taai zijn maar soit.
2Swan
wrote on 16 October 2008 at 12:42
GAT-VER-DAMME!
Dit programma was me nog niet opgevallen en dat mag zo blijven. Ik eet wel vis, maar het aanschouwen van dergelijk geschrans… brrrrr. Ik houd mijn maal liever binnen, zonder het nog tien keer te proeven als ik het zwaaiende staartje van die reuzenworm tussen Bears lippen zie verdwijnen. *slikt een paar keer moeizaam*
3Jenni
wrote on 16 October 2008 at 20:48
@ Moosability: dan heb je voorlopig genoeg te eten. De hoeven zijn ook heel taai, maar goed, heb je iets te kauwen tenminste.
@ Swan: dat programma (“ultimate guide to survival” heet het geloof ik) wordt vrijwel dagelijks uitgezonden volgens mij, dus doe je er goed aan Discovery zoveel mogelijk te vermijden. Dat is echt beter voor je gestel, geloof me!
4Toaske
wrote on 16 October 2008 at 21:38
Ik heb even gegoogled op deze beermeneer. Hij ziet er vrij normaal uit. Je hebt het in ieder geval heerlijk beelden beschreven, ik zie de terreinwagen al bijna rijden!
5Laurent
wrote on 16 October 2008 at 22:10
Ik heb nog twee scholletjes gegeten vanavond. Lekker hoor.
Men zegt dat mensen die niet van vis houden vaak extreem gevoelig zijn voor ook maar de lichtste onversheid eraan, en dat als het echt goed vers is de afkeer er vaak niet meer is.
Ik zag laatst Gordon Ramsay die zei hapjes van een bepaalde vis te maken en als hij het er niet bij zei, dat dan mensen met een afkeer van vis het best lekker vonden.
6Nicky
wrote on 16 October 2008 at 23:23
Zet me voor de buis bij Ingang Oost of welk medisch programma dan ook waar de meest gruwelijke wonden voorbij komen en ik verblik of verbloos niet.
Maar dit programma houd ik nog geen tien minuten vol. Afgelopen weekend at die gek eerst een spin en toen een worm (lekker close up in beeld, yek). Daarna heb ik ‘m snel weggezapt.
Vraag me af wat het nut is van dat programma. Is het leerzaam? Denk niet dat ik ooit in de jungle strand.
Mocht dat wel gebeuren, dan bestel ik gewoon een pizza!
“Goedenavond! Een pizza mozerella graag. Rechtaf de jungle in, linksaf bij de derde liaan, de rivier over (pas op voor de krokodillen) en linksaf bij de olifanten. 2x bellen svp!”
7Lisantroop
wrote on 17 October 2008 at 8:22
Ik lust graag vis, vind alleen dat je het NL slecht kunt krijgen dus koop ik het eigenlijk nooit.
Die survival man is inderdaad bizar. Eet alles al kokhalzend. Heb ‘m ook een keer gezien met zo’n kadaver in Alaska, tussen de beren. Hij heeft het bewaard en naarmate de week vorderde werd het vlees groener, maar toch blijven eten ervan. bah!
8Jennifer
wrote on 17 October 2008 at 21:42
Haha…ik kijk ook vaak naar die Bear Grylls en heel vaak vol met afgrijzen. Ik begrijp precies wat je bedoelt met dit stukje. Ik weet nog heel goed de aflevering dat hij een lever van een net geslachte eland opat. Het bloed zat ook echt van oor tot oor. En dat hij een rups opat die hij eerst uitkneep om zo eerst ‘het meest vieze’ eruit te halen. Gatverdamme. En daarna was hij aan de diarree, want de rups was niet goed op de maag gevallen.
En toch…toch iedere keer weer kijken.
9Jenni
wrote on 18 October 2008 at 7:31
@ Toaske: ja, zo op het eerste gezicht is er niets mis met hem. Maar ik zou niet graag zijn vrouw zijn. De wetenschap dat hij van tijd tot tijd zijn hoofd begraafd in een rottend kadaver.. brrr!
@ Laurent: Zou inderdaad best kunnen kloppen Waarschijnlijk ben ik gewoon nog nooit van mijn leven tegen verse vis aangelopen.
@ Nicky: ja.. geen idee wat het nut ervan is. Sensatiezoekerij waarschijnlijk. Mensen gruwen ervan, maar kijken tóch. Ik heb het zelf ook al meer dan één keer gezien
@ Lisantroop: gatverdamme.. dat is écht übergoor…
@ Jennifer jemig.. kan jij dat soort programma’s wel zien in jouw toestand? Ik geloof dat ik dan echt gierend over mijn nek zou gaan