Jenni

Kerst! De ballen vliegen om je oren en op tv zijn alleen nog maar wanstaltige draken van emo-kerstfilms te zien. Ondergetekende snuft in snel tempo mee met de arme Tiny Tim die, gehandicapt en wel en zwaar leunend op zijn kruk, een schattig kerstliedje ten gehore brengt. Schattigheidsgehalte ten spijt, heeft de wrede baas van Tim’s vader, iemand die luistert naar de welluidende naam “Ebenezer Scrooge” daar vierkant maling aan. Ik snik tussen mijn tranen door ”nare man!” en gooi een afgekloven kippenpoot richting tv. De film “Polar Express” is al zes keer voorbij gekomen de afgelopen dagen dankzij kinderen die het begrip “herhaling” én de bediening van de DVD-speler tot in den puntjes beheersen en uitbuiten. En wederom jank ik mijn vals sentiment richting de hemel als de hoofdpersoon het eerste kado van de kerstman ontvangt. Gatver. Sentimentele rotzooi. En dan is het nog niet eens kerstavond! Ik heb alvast tien dozen tissues ingeslagen voor de All you need is love kerstspecial.

Het broeikaseffect wordt in snel tempo opgevoerd door alle kerstverlichting die deze aardkloot momenteel verlicht. Als we er nog een paar snoeren kerstlampjes tegenaan smijten halen we het eind van de Maya-kalender in 2012 niet eens. Doordrongen van dit gegeven besluit ik onze kerstpakketten snel in de kruipruimte te smijten, wachtend op de enorme vloedgolven die de wereld zullen overspoelen. Ik sta paraat, op het moment dat ik hulpgeroep en geklots hoor tover ik binnen de kortste keren onze pakketten tevoorschijn en kunnen wij ons, dobberend in een roeibootje op torenhoge golven die de wereld zullen overspoelen tegoed doen aan bedorven ragout, half afgekloven kerstkransjes en gistende wijn. En indien nodig kunnen we ons altijd tegoed doen aan de bodylotion en de kaarsen die zich eveneens in onze pakketten bevonden.

Mijn kat sluipt op de grond, op zoek naar prooi. Ik zie in één oogopslag mijn kerstboom vermorzeld in een plas water, dennenaalden en gebroken kerstballen in een hoek liggen. Het beest heeft de boom volledig vernield en zichzelf opgetuigd in een poging zichzelf tot kerstboom te vermommen zodat hij zich onzichtbaar door huis kan begeven, een spoor van dennenaalden achterlatend. Bij elke gelegenheid die zich voordoet springt hij luid grauwend bij één van ons op de rug in een waanzinnige wolk vol mottige kersttakken. Één voordeel.. dat is er in ieder geval één minder in ons roeibootje! Ik verheug me nu al op het spektakel als dat kreng zich gaat proberen te redden als de vloedgolf komt. Ik zie mijzelf al zitten in mijn bootje, luid lachend en ondertussen nog een handvol beschimmelde Tucjes in de muil proppend.

U raad het al… gedreven door alle liederlijke kerstvreugde laat ik mijn fantasie weer eens de vrije loop. De Maya-kalender zal mij gestolen worden, de kerstpakketten zijn allang uitgepakt en half leeggevreten, onze piepkleine nep-kerstboom staat nog steeds veilig hoog en droog op de kast, de kater is gecastreerd en niet voor een tiende zo walgelijk als ik hierboven heb omschreven en we hebben niet eens een roeiboot. Ik laveer door deze dagen, lach om termen als “kerststress”, negeer het eewige gezanik over een witte kerst (gevolgd door elfstedentochtgezeik in januari) en geniet van mijn vrije dagen deze week en de feestdagen die in het verschiet liggen.

Ik wens u allen hele fijne kerstdagen en een zeer gelukkig 2009.