Maastricht

Na ons overweldigende huwelijksfeest was het tijd voor onze alternatieve, kinderloze huwelijksreis: een tweedaags bezoek aan een stad waar wij beiden bijzondere herinneringen aan koesteren. Net als de vorige keer: een overdaad aan winkels, eten, plezier en water (als je thuis alleen een douche hebt schroom je niet om rustig twee keer dag in bad te gaan liggen met achterlijk grote bruisballen) en uren die te snel voorbij glijden.
Ik ben gek op geschiedenis. In een stad met een rijke historie kan ik mijn hart ophalen. Zo hebben we ons kunnen richten op onze onafgemaakte missie: het vinden van het standbeeld van D’artagnan, de vierde musketier, bekend door zijn rol in de verhalen van de Drie Musketiers, op papier gezet door Alexandre Dumas. D´Artagnan is in 1673 bij de slag om Maastricht is omgekomen. (Zowel hijzelf als Portos, Athos, en Aramis, oftewel de Drie Musketiers hebben echt bestaan). Op de plaats waar een musketkogel een einde aan zijn leven maakte, bevind zich een standbeeld. Alle pogingen ten spijt, lukte het tijdens het eerste bezoek aan Maastricht niet om dit beeld te vinden.
Gelukkig hebben we deze missie nu kunnen voltooien. D’artagnan vond ons eerder dan wij hem konden vinden: tijdens een ritje met een belachelijk bejaardentrammetje (op aardgas) waar wij enigszins opvielen tussen de giebelende, geblauwspoelde zilveruien prijkte hij daar plotsklaps in volle glorie. Naderhand hebben wij hem tijdens een wandeling met een bezoekje vereerd.
Op weg naar huis hebben wij nog een snelle wandeling in het park gemaakt. Hierbij kwamen wij terecht bij de kazematten, een gangenstelsel onder de stad. Tijdens belegeringen werden deze gangen gebruikt om de vijand ongezien te benaderen en uit te schakelen. Deze gangen zijn met een gids te bezoeken, waar helaas geen tijd meer voor was. Hierdoor hebben wij ons bezoek aan deze stad moeten afsluiten met wederom een niet voltooide missie, wat een goede reden om nog eens terug te komen. We’ll meet again…

1Laurent
wrote on 20 July 2009 at 7:43
Ah, jullie zaten in een hotel strategisch bij McDonalds gelegen.
Er zat altijd een chique zaak op die plek waar nu McDonalds zit. Kunnen die lui niet een vestigingsverbod krijgen voor mooie binnensteden?
2Jenni
wrote on 20 July 2009 at 8:46
Ja, we zaten recht boven de McDonalds. Inderdaad.. een vestigingsverbod zou op zijn plaats zijn, temeer omdat er binnen een straal van 25 meter nog een McDonalds zit. Belachelijk. Maar ja.. de gemeente verkoopt aan de hoogst biedende. Hier in Hoorn zit een prima eetcafé op een geweldige plaats in de binnenstad. Dit café moet het veld ruimen voor een rabobank. Hoezo vervuiling.. alsof die banken geen vestigingen genoeg hebben…
3Toaske
wrote on 20 July 2009 at 19:28
Mooi, oude steden. Dat van D’Artagnan wist ik niet.
4Laurent
wrote on 21 July 2009 at 9:02
Wat raar eigenlijk, dat ze daar een standbeeld hebben van een officier van de vjiandelijke troepen.
We hebben er toch ook geen van een uit de tijd van Napoleon of een van een Oberstürmbahnführer uit 1940 staan?
5Jenni
wrote on 21 July 2009 at 19:11
@ Laurent my thoughts exactly… maar blijkbaar is Maastricht er toch wel trots op dat zo´n beroemd figuur nou precies daar de dood gevonden heeft, want die verwijzing naar D´artagnan kom je regelmatig tegen in de vorm van gevelstenen, eettentjes die naar hem vernoemd zijn, enzovoort.
Maar wie weet.. als Napoleon in Nederland was gestorven…
6Laurent
wrote on 22 July 2009 at 11:30
Keizer Wilhelm II (die van WWI) is wel in Nederland gestorven, in Doorn.
7Yukiko
wrote on 25 July 2009 at 13:03
Mooie foto’s hoor!
8Sheila
wrote on 16 August 2009 at 14:10
Yo… toppie vakantie!!!!! Vet kicku!! Een echtu honniemoon! Waahaa…
Zo.. nu even kijken of mijn reactie verwijderd wordt, want ik wilde even testen hoe goed ik ben in dat breezzah-taaltje. Als dit er straks nog staat, doe ik echt iets fout. Is het mijn leeftijd? Ja… toe maar, zeg maar eerlijk.