Ontmandelde amandelen
De KNO-arts trof bij verwijdering twee matig opgezwollen keelamandelen aan. De neusamandelen echter (u weet wel, die amandelen die de KNO-arts in eerste instantie wilde laten zitten) waren een ander verhaal. Ontstoken, opgezwollen tot formaat rugbybal (bij benadering), en vol pus en andere dipsauzen. Alles is nu grondig schoongemaakt en het grote opknappen kan beginnen. Gelukkig hebben wij zomervakantie en hebben we alle tijd om haar daarbij te helpen, vergezeld van boekjes, films en wat een kleuter nog meer nodig heeft. Ze is heel zielig.. maar dat mag ook.
Helaas is de pijn dusdanig dat ze weigert te drinken, wat natuurlijk essentieel is bij het genezingsproces. Dus wij zoeken naar een mix tussen liefdevol en dwang om haar zover te krijgen. Het meest eenvoudige argument (uitleggen dat het echt moet omdat het dan minder zeer gaat doen en het sneller beter wordt) maakt geen indruk en is in haar vierjarige ogen geen optie. Kortom: ik ga straks even langs bij het gesticht voor een dwangbuisje maat 116. De trechter staat al klaar op het aanrecht. Tot die tijd beperk ik me tot smeekbedes om er een molecuul water of limonade in te krijgen. Uiteindelijk komt het vast goed met haar!
1Toaske
wrote on 10 July 2009 at 18:55
Wellicht dat het met handboeien ook lukt?
2Angela
wrote on 11 July 2009 at 14:28
Ik kreeg altijd bendes aan ijsjes, die ik natuurlijk wel wilde…
3Jenni
wrote on 11 July 2009 at 14:30
@ Angela: Uiteraard wilde zij die niet. Inmiddels wel
4Laurent
wrote on 11 July 2009 at 17:09
Oh ja, die ijsjes herinner ik me ook. Och, vier is toch ook wel klein om al zo’n operatietje te hebben.
Ik was zes of zeven, geloof ik, en ik vond het ook toen wel akelig allemaal.
5Madd
wrote on 13 July 2009 at 21:56
Oh, wat zijn ze toch altijd zielig als ze zo uitgekakt op de bank liggen
, hoop dat ze snel weer opknapt!
6Crisis
wrote on 14 July 2009 at 2:06
Gaat het inmiddels alweer beter met haar? Narcose uitgewerkt en zere keel wat over? Het was in ieder geval weer, even, warm vandaag, dus hopelijk smaakte de ijsjes.
7Jenni
wrote on 14 July 2009 at 5:52
@ Laurent: Ja, ik was ook een jaar of zes. Ik vond het echter allemaal niet zo erg (meen ik me te herinneren) maar vooral erg spannend. Maar goed, Ayla is vier en nogal een overgevoelig typje, dus dan is het weer een heel ander verhaal.
@ Madd: ja, ze was echt doodzielig! Gelukkig hupt ze weer in het rond inmiddels.
@ Crisis: ja, ze is voor zover ik kan oordelen, weer helemaal de oude. Behalve als ze op haar kop krijgt, dan heeft ze ineens weer keelpijn. Maar ze eet alles weer en de ijsjes smaken haar ook best. Gisteren waren we naar Sprookjeswonderland, en dat ging allemaal prima, dus het leed is weer geleden.