Jenni

Mijn oudste telg is op de leeftijd van acht jaar en twee-en-een-halve maand (om precies te zijn) nog de trotse bezitter van bijna al zijn melktanden. Alleen de middelste ondertanden zijn inmiddels omgeruild voor grotere exemplaren. Zijn hele klas is het eerste wisselstadium al voorbij, maar hij moet nog beginnen. Nu vind ik dat wel schattig, die kleine priegeltandjes. Maar begrijpelijkerwijs, wil hij nu ook wel eens mee gaan wisselen. Er zitten wel hier en daar wat tanden los (al ruim een jaar) maar vooralsnog zijn zijn pareltjes nog stevig verankerd in zijn kaak.

Bij het laatste bezoek aan de tandarts heb ik hier melding van gemaakt. De goede man besloot er een foto tegenaan te gooien om te zien waar zijn tanden blijven. Uit deze foto bleek al snel dat Dano vier kiezen miste.  Onder vier van de melkiezen was niets anders te zien dan een gapende leegte. Volgens de tandarts komt dit wel vaker voor, en is het zaak om hem over ongeveer een jaar richting orthodontist te sturen om te zien wat die eraan kan doen (alhoewel ik me dan afvraag wat zo’n man cq vrouw kán doen: een kunstgebitje met alleen vier kiezen?). Maar volgens de tandarts kunnen die melkkiezen rustig zijn hele leven blijven zitten.

Dano vond het wat betreft het tand-gedeelte wel mooi geweest. De rechterboventand zat al aardig los. Ik raadde hem aan veel appels te eten (nee: deed zeer) en er veel aan te wrikken. Ik nam mezelf voor hem een handje te helpen door hem s’nachts in zijn slaap te belagen met een breekijzer en een nijptang. Maar mijn lief vond dit geen goed idee: hoe vreemd. Iets met nachtmerries en bloed op zijn kussen. Prima, doen we het niet. Misschien was het een goed idee om hem, overdag, stiekum zo af en toe een schuine hoek te verkopen? Of laten struikelen vlakbij de tafel? Zetje op het zoab? zwembadrand? School informeren of zij niet een handje willen helpen door hem tijdens gymles een geinig zetje op het juiste moment en op het de juiste plaats willen geven? De methode maakt niet uit, zolang ze de tandjes maar in het rond vliegen. Maar bij nader inzien besloot ik niet toe te geven aan deze toch enigszins weerzinwekkende uitbarstingen van impulsiviteit en de natuur gewoon zijn gang te laten gaan, hier en daar geholpen door Dano zelf die niets anders deed dan wrikken en klagen dat hij last had van zijn steeds losser zittende voortand.

Van de week was het dan eindelijk zover. Apetrots kwam hij naar beneden, in zijn mond een gapend gat, met de gewraakte tand in zijn hand. De andere voortand zit ook los, en ondertand nummer drie doet ook al aardig mee. Eindelijk aangeland in het land der fietsenrekken. Voor de zekerheid hou ik breekijzer en nijptang toch nog maar bij de hand.